الان پیش هانس بزرگ بودم و در مورد
HCcH -Tocsy
ازش سوال کردم، یک سوالی که همیشه این چند روز تو ذهنم بود و تو پرسیدنش اهمال میکردم..
خدا خیرش بده، خوب روشنم کرد..
اولن که ترانسفرها همیشه بین دو تا همسایه هست و من میتونیم از کربن آلفا تا کربن گاما یا از کربن گاما تا کربن اپسیلون یا بتا تا دلتا رو ببینم..
mixing time
استاندارد معمولا ۱۳ میلی ثانیه هست اگه طولانیتر باشه میتونیم ترانسفر به اتمهای بیشتری داشته باشیم که البته شدت پیک کمتر میشه...
((p9*54.33*4) * l1) + (p20)
HCCh -TOCSY
ولی برای پروتون پروتون هم داستانش همینه فقط عددش فرق میکنه)
موارد استثنا هم داریم مثل پرولین که کربن دلتاش تو حدود ۵۰
ppm
هست و پروتون دلتا تو حدود ۳.۶
ppm .
متیل های ایزولوسین هم جزو مواردی هستند که اساین کردنشون راحتتره و
یک روش کمکی دیگه هم وجود داره و اون اینه که جای اینکه صفحاتی از پروتون-پروتون داشته باشیم و در طول کربن حرکت کنیم در طول پروتون w2 حرکت کنیم و صفحه های Chsqc رو برای هر پروتون ببینیم و اینجوری چون پروتون آلفا فرکانسش خیلی اختصاصی هست میتونیم هم بفهمیم که چه پیکهایی روی هم افتادند و هم تعداد بیشتری اساین کنیم...
نکته: در اساینمنت اولیه فقط پیکهایی رو که به صورت اتوماتیک انتخاب شده اند اساین کنم
HCcH -Tocsy
ازش سوال کردم، یک سوالی که همیشه این چند روز تو ذهنم بود و تو پرسیدنش اهمال میکردم..
خدا خیرش بده، خوب روشنم کرد..
اولن که ترانسفرها همیشه بین دو تا همسایه هست و من میتونیم از کربن آلفا تا کربن گاما یا از کربن گاما تا کربن اپسیلون یا بتا تا دلتا رو ببینم..
mixing time
استاندارد معمولا ۱۳ میلی ثانیه هست اگه طولانیتر باشه میتونیم ترانسفر به اتمهای بیشتری داشته باشیم که البته شدت پیک کمتر میشه...
The 13C-13C TOCSY mixing time is optimized as a function of the l1 loop using the equation
where p9 is the low-power 90 13C pulse of the DIPSI-2 sequence and p20 stands for a 2 ms 13C trim pulse, all applied at pl15. Assuming a 13C-mixing pulse of 25us, the l1-value of 1 gives a mixing time of 5.4ms (resulting in transfer over one bond), 2 gives 10.9 ms (transfer up to two bonds), 3 gives 16.3 ms (transfer up to three or more bonds).
(البته این توضیحات برای کربن کربن هست یعنیHCCh -TOCSY
ولی برای پروتون پروتون هم داستانش همینه فقط عددش فرق میکنه)
موارد استثنا هم داریم مثل پرولین که کربن دلتاش تو حدود ۵۰
ppm
هست و پروتون دلتا تو حدود ۳.۶
ppm .
متیل های ایزولوسین هم جزو مواردی هستند که اساین کردنشون راحتتره و
همینطور در مورد لیزین، یک کربن بتا داریم که به یک کربن گاما ۱ و یک کربن گاما ۲ وصله و کربن گاما ۲ به یک کربن دلتا وصله که همبستگی بین اینها وجود داره که نتیجه اش میشه چندین پیک که با هم در یک فرکانس کربن دیده میشن.
موارد سخت اساینمنت سرین و ترئونین هستند چون کربن بتا ممکنه با کربن آلفا روی هم بیافتند.. ولی سرین باز راحتتره چون دو تا پروتون بتا داره و همیشه دو تا پروتون میبینیم کنار هم که باعث میشه در نهایت بتونیم تشخیصش بدیم...یک روش کمکی دیگه هم وجود داره و اون اینه که جای اینکه صفحاتی از پروتون-پروتون داشته باشیم و در طول کربن حرکت کنیم در طول پروتون w2 حرکت کنیم و صفحه های Chsqc رو برای هر پروتون ببینیم و اینجوری چون پروتون آلفا فرکانسش خیلی اختصاصی هست میتونیم هم بفهمیم که چه پیکهایی روی هم افتادند و هم تعداد بیشتری اساین کنیم...
نکته: در اساینمنت اولیه فقط پیکهایی رو که به صورت اتوماتیک انتخاب شده اند اساین کنم
No comments:
Post a Comment